ប្រយោជន៍​រមែង​កន្លង​បង់​ នូវ​មនុស្ស​ល្ងង់​ខ្លៅ

  នក្ខត្តំ  បដិមានេន្តំ                     អត្ថោ  ពាលំ  ឧបច្ចគា

  អត្ថោ  អត្ថស្ស  នក្ខត្តំ                កឹ  ករិស្សន្តិ  តារកា  ។

  ប្រយោជន៍រមែងកន្លងបង់នូវមនុស្សល្ងង់ដែលរាប់អាននូវនក្ខត្តឫក្ស ប្រយោជន៍ជានក្ខត្តឫក្សរបស់ប្រយោជន៍ ឯផ្កាយទាំងឡាយ នឹងធ្វើអ្វីបាន [ តើដួងផ្កាយទាំងឡាយព្ធដ៏អាកាសក្រៅពីនេះ នឹងញ៉ាំងប្រយោជន៍ឲ្យសម្រេច​ដូចម្តេចបាន ] ។

( នក្ខត្តជាតក បិដកលេខ ៥៨ ទំព័រ ២២ )

ពាក្យថា ប្រយោជន៍ជានក្ខត្តឫក្សរបស់ប្រយោជន៍ មានន័យថា បុគ្គលស្វែងរកនូវប្រយោជន៍ណា ប្រយោជន៍ដែល​គេបានហើយនោះឯង ឈ្មោះថាជានក្ខត្តឫក្សរបស់ប្រយោជន៍ ។

អរិយសាវ័ក​ ​ចម្រើន​ដោយ​ធម៌​ ១០

  ធនេន  ធញ្ញេន  ច  យោធ  វឌ្ឍតិ

  បុត្តេហិ  ទារេហិ  ចតុប្បាទេហិ  ច

  ស  ភោគវា  ហោតិ  យសស្សី  បូជិតោ

  ញាតីហិ  មិត្តេហិ  អថោបិ  រាជុភិ  ។

  បុគ្គលណាក្នុងលោកនេះ ចម្រើនដោយទ្រព្យផង ដោយស្រូវផង ដោយកូនផង ដោយប្រពន្ធផង ដោយសត្វ​ជើង ៤ ផង បុគ្គលនោះឈ្មោះថា មានភោគៈ មានយសដែលពួកញាតិ និងមិត្ត ព្រមទាំងស្តេចបូជាហើយ ។

  សទ្ធាយ  សីលេន  ច  យោធ  វឌ្ឍតិ

  បញ្ញាយ  ចាគេន  សុតេន  ចូភយំ

  សោ  តាទិសោ  សប្បុរិសោ  វិចក្ខណោ

  ទិដ្ឋេវ  ធម្មេ  ឧភយេន  វឌ្ឍតិ  ។

  បុគ្គលណា ក្នុងលោកនេះ ចម្រើនដោយសទ្ធាផង ដោយសីលផង ដោយបញ្ញាផង ដោយចាគៈផង ដោយសុតៈ​ទាំងពីរផង បុគ្គលបែបនោះ ហៅថា សប្បុរស ជាអ្នកពិចារណាឃើញច្បាស់ រមែងចម្រើនដោយហេតុទាំងពីរ ក្នុង​បច្ចុប្បន្ននេះឯង ។

( អង្គុត្តរនិកាយ ទសកនិបាត លេខ ៥០ ទំព័រ ២៩៩-៣០០ )

អានិសង្សនៃភិក្ខុអ្នកសង្រួបសង្រួមសង្ឃ

អានិសង្សនៃភិក្ខុអ្នកសង្រួបសង្រួមសង្ឃ ដែលបែកគ្នាហើយ ឲ្យបានព្រមព្រៀងគ្នាវិញ រមែងទទួលនូវបុណ្យ​ដ៏ប្រសើរ ។

សុខា  សង្ឃស្ស  សាមគ្គី                   សមគ្គានញ្ចនុគ្គហោ

សមគ្គរតោ          ធម្មដ្ឋោ                   យោគកេ្ខមា  ន  ធំសតិ

សង្ឃំ    សមគ្គំ      កត្វាន                  កប្បំ  សគ្គម្ហិ  មោទតីតិ ។

សេចក្តីព្រមព្រៀងនៃសង្ឃ ជាហេតុនាំសេចក្តីសុខមកឲ្យ ការអនុគ្រោះដល់បុគ្គលទាំងឡាយ ដែលមានសេចក្តី ព្រមព្រៀងគ្នា ( ជាហេតុនាំមកនូវសេចក្តីសុខមកឲ្យ ) បុគ្គលត្រេកអរ ក្នុងជនដែលព្រមព្រៀងគ្នា តាំងនៅក្នុងធម៌ រមែងមិនសាបសូន្យចាកធម៌ជាទីក្សេមចាកយោគៈ បុគ្គលធ្វើសង្ឃឲ្យព្រមព្រៀងគ្នា រមែងរីករាយក្នុងឋានសួគ៌ អស់ ១ កប្ប ។

( បិដកលេខ ៥០ ទំព័រ ១៦៦ និងលេខ ៥៣ ទំព័រ ១៧ )

ទោសនៃភិក្ខុអ្នកបំបែកសង្ឃ

អាបាយិកោ  នេរយិកោ                      កប្បដ្ឋោ  សង្ឃភេទកោ

វគ្គរតោ            អធម្មដ្ឋោ                         យោគក្ខេមតោ   ធំសតិ

សង្ឃំ   សមគ្គំ   ភេត្វាន                           កប្បំ  និរយម្ហិ  បច្ចតិ  ។

ភិក្ខុអ្នកបំបែកសង្ឃ ត្រេកអរក្នុងពួក មិនតាំងខ្លួននៅក្នុងធម៌ ទៅកើតក្នុងអបាយ ទៅកើតក្នុងនរក តាំងនៅ អស់ មួយកប្ប រមែងឃ្លាតចាកធម៌ ជាគ្រឿងក្សេមចាកយោគៈ ភិក្ខុបំបែកសង្ឃ ដែលព្រមព្រៀងគ្នា រមែងឆេះនៅក្នុង នរក អស់មួយកប្ប ។

( អង្គុត្តរនិកាយ ទសកនិបាត លេខ ៥០ ទំព័រ ១៦៤ )