អំពី​ទំព័រនេះ

សម្មាទិដ្ឋិ កើតមកអំពីការស្តាប់ធម៌ និងការសិក្សារៀនសូត្រដោយល្អ ព្រមទាំងចំណុចសំខាន់មួយទៀត គឺ​យោនិសោមនសិការ ។

សម្មាទិដ្ឋិ គឺជាការយល់ត្រូវ តាមហេតុផលពិត យល់ត្រូវ ក្នុងសច្ចធម៌ ។ សម្មាទិដ្ឋិយល់ត្រូវក្នុងជីវិត ដែលមានតែ​បរមត្ថធម៌ ជាធម៌ដែលអាស្រ័យបច្ច័យកើតឡើង ហើយរលត់ទៅវិញ ។

ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់សម្តែងអំពីខន្ធ អាយតនៈ ធាតុ ពួកកាយ ពួកវេទនា ពួកចិត្ត និងពួកធម៌ រួមមកគឺ​នាមរូប ដើម្បីឲ្យសត្វលោកបានដឹង មិនមែនដើម្បីមិនឲ្យដឹងទេ ។ ការបានដឹងត្រឹមត្រូវនូវធម៌ក្នុងជីវិត ដែល​កំពុងមាន កំពុងប្រាកដ ជាបរមត្ថ មិនមែនសត្វ គ្រាន់តែជាសង្ខារ នេះជាសម្មាទិដ្ឋិ ។

ធម៌ដែលព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់សម្តែងឲ្យដឹង គឺជាធម៌ដែលមានស្រេចស្រាប់គ្រប់គ្នាទាំងអស់ ព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់ឲ្យ​មានសតិសម្បជញ្ញៈ ដើម្បីកុំឲ្យវង្វេងជាមួយនឹងជីវិតខ្លួនឯង ។

សម្មាទិដ្ឋិដោះស្រាយបញ្ហា ដែលជាទុក្ខក្នុងចិត្ត ជាមួយនឹងធម៌បច្ចុប្បន្ន ដែលធម៌បច្ចុប្បន្ននេះ ជាអារម្មណ៍របស់​សម្មាទិដ្ឋិហ្នឹងឯង ។ ការដែលមិនជាប់ចិត្តជាមួយនឹងអ្វីៗ ដែលធ្លាប់សុខ ធ្លាប់ស្រួល ធ្លាប់សប្បាយ គឺព្រមក្នុងចិត្ត​ឲ្យអ្វី ៗ នោះកន្លងទៅតាមធម្មតា ហើយប្រឈមមុខជាមួយនឹងធម៌បច្ចុបុ្បន្ន មិនប្រកាន់ មិនចាប់យក ថែមទាំង​មិនត្រូវការធម៌អ្វីទាំងអស់ក្នុងអនាគត នេះជាសម្មាទិដ្ឋិដ៏រឹងមាំ ប្រព្រឹត្តទៅរកការអស់អាសវក្កិលេសទាំងពួង ។

នៅក្នុងទំព័រនេះ មានសរសេរអំពីអត្ថបទព្រះធម៌ ដូចជាព្រះគាថាធម្មបទ និទានជាតក រឿងរ៉ាវពុទ្ធសាវ័ក ក្នុង​សម័យព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់គង់ធរមាននៅ ព្រះពុទ្ធភាសិតនានា និងអត្ថបទធម៌ផ្សេងទៀត ( មាន​សៀវភៅ និង​សំឡេងទៀតផង ) សម្រាប់ឲ្យពុទ្ធបរិស័ទ សិក្សា ស្រាវជ្រាវ ប្រយោជន៍ដើម្បីញ៉ាំងសម្មាទ្ទិដ្ឋិ​ឲ្យកើតឡើង ។ សូមពុទ្ធបរិស័ទព្យាយាមសិក្សាព្រះធម៌ ក្នុងព្រះត្រៃបិដក ឲ្យបានត្រឹមត្រូវផងចុះ ខិតខំ​ព្យាយាមឲ្យយល់ត្រូវ ចំពោះធម៌ដែលព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់សម្តែងឲ្យដឹង ហើយមានប្រក្រតី ចម្រើន​សេចក្តីដឹង ឲ្យបានរឿយៗ តទៅ ព្រោះនេះជាផ្លូវតែមួយគត់សម្រាប់ការរួចផុតចាកទុក្ខទាំងពួង។

សូមអនុមោទនាសិក្សាព្រះធម៌ ….